เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึงของกิจกรรม
 
เลยขอทำการบ้านแบบรวบรัดก่อนล่ะค่ะ
ชุนฟ่ง ไท่ ได้- ฮิปโปกริฟฟ์ (Hippogriff)
 
(ถ่ายแล้วมือสั่นมาก แต่จะถ่ายแก้ก็ไม่เอาเหมือนกัน Foot in mouth)
วันที่๑
ลองใช้คาถาแล้วได้เป็นเด็กผู้ชายอายุราวๆ10-11ปี ท่าทางอวดดีหยิ่งสมกับเป็นฮิปโปกริฟ เลยตั้งชื่อไปว่าหมิงเว่ย(明偉)ที่แปลว่าแสงสว่างที่ยิ่งใหญ่ไป ดูเหมือนจะพอใจกับชื่อดี ยังไม่สนิทกันเท่าไหร่แต่ถ้าทำตัวให้เกียรติก็ยอมฟังและทำตามโดยดี เหมือนจะพูดไม่ได้เอาแต่ทำเสียงที่ไม่มีความหมายแสดงอารมณ์ ดูเหมือนจะไม่ถูกกับไป่ฮัวเท่าไหร่ ไม่ยอมมานอนบนเตียงด้วยกันเลยให้ยืมผ้านวมไว้ห่มนอนก่อน
 
วันที่๒
อาหมิงยอมให้จับตัวมากขึ้น มีไม่เชื่อฟังเป็นบางครั้งไม่ยอมให้คนอื่นเข้าใกล้เหมือนเดิม แต่ยอมให้แต่งตัวได้ตามใจขึ้นมานิดหน่อย เวลาไม่พอใจก็จะทำเสียงขู่ในคอ มีไปแกล้งแย่งอาหารกับไปฮัวเป็นบางครั้ง ทานจุชอบทานอาหารประเภทเนื้อดิบๆ ชอบเล่นสนุกกับการไล่จับสัตว์ตัวเล็กๆต้องคอยระวังไม่ให้ไปที่ป่าโดยรวมๆแล้วเหมือนเด็กธรรมดาที่ชอบเล่นซนทั่วๆไป ยังไม่ยอมมานอนด้วยอยู่ดี
 
วันที่๓
อาหมิงไปแกล้งไป่ฮัวหนักมือไป แต่ดูหงอยเพราะรู้สึกผิดที่แกล้งไป่ฮัวแรงไปก็เลยจัดการปราม(และสั่งสอน)ไปเล็กน้อย ตอนนี้เลยดูเหมือนจะเรียบร้อยเชื่อฟังมากกว่าสองวันแรก  วันนี้ยอมให้กอดแล้ว มีคุยด้วยได้บ้างนิดหน่อย 
 
วันที่๔
วันนี้อาหมิงทำตัวกับไป่ฮัวดีขึ้นมาก ดูเหมือนจะพยายามง้อที่เคยแกล้งก่อนหน้านี้ด้วยการไปจับกระรอกมาให้ไป่ฮัวกินก็เลยดุไป สุดท้ายเลยเปลี่ยนเป็นยกข้าวเย็นของตัวเองบางส่วนให้แทน(ปกติอาหมิงทานจุมาก)  เมื่อคืนยอมมานอนบนเตียงด้วยกันแล้ว ดูเหมือนจะชอบตามหนูไปเกือบทุกที่ เลยลองให้ตามเข้าห้องเรียนไปด้วยแต่ท่าทางอยู่ไม่สุขจนเกือบโดนศจ.ดุเลยให้รออยู่ที่ห้องนั่งเล่นรวมกับไป่ฮัวแทน 
 
วันที่๕
วันนี้อาหมิงไปเล่นโคลนหลังฝนหยุดตกไปแล้วกลับมาตัวมอมแมมเลยจับอาบน้ำใหม่ ท่าทางไม่ชอบน้ำมากๆเอาแต่ดิ้นตลอดเวลา แต่พออาบเสร็จแล้วเหมือนจะชอบเวลาที่ได้มานั่งหน้าเตาผิงชอบให้อ่านหนังสือตำนานให้ฟัง ยอมคุยกับคนอื่นขึ้นมานิดหน่อยแต่ก็ยังทำตัวเชิดเหมือนเดิม เวลาโมโหเหมือนจะแค่มองเขม่นอย่างเดียว อ้อยังมีส่งเสียงขู่ในคอนิดหน่อยอยู่
 
วันที่๖
ตอนนี้อาหมิงสนิทกับไป่ฮัวดีแล้วมีไปชวนกันจะไปล่าหนูจนห้ามแทบไม่ทันเลยล่ะค่ะ ยังชอบไปเล่นซนเหมือนเดิมแต่เหมือนจะระวังตัวไม่ให้เลอะมากเกินไป เพราะขู่ไปว่าถ้าเลอะมากจะต้องอาบน้ำ  จะยอมทานพวกอาหารเนื้อปรุงสุกแล้วแต่ยังไม่ยอมทานผักอยู่ดี 
 
วันที่๗
เมื่อคืนดูเหมือนอาหมิงจะขี้อ้อนขึ้นมาเพราะอยู่ดีๆก็มานอนกอดตลอดทั้งคืน วันนี้ทำตัวเป็นเด็กดีนั่งรอที่โต๊ะด้านในคาเฟ่ไม่ก่อกวนคนอื่นเลย แต่ยังกินจุเหมือนเดิมเหมือนจะถูกใจพวกของหวานนิดหน่อยแต่ยังชอบพายเนื้อมากกว่าขนมอยู่ดี วันนี้ขอเลิกงานเร็วหน่อยเพราะจะกลับไปอยู่ด้วยกันที่ห้องจนคาถาหมดฤทธิ์ 
 
"ชุนฟ่ง ไท่ปี4 ฮัฟเฟิลพัฟขอส่งการบ้านค่ะ"
 
ฟีโดร่า วีริดิส ได้  - พัฟสไกน์ (Puffskein)

วันที่๑
ใช้คาถาแล้วได้ออกมาเป็นเด็กผู้หญิงอายุราวๆ7-8ปี ผมหยักศกสีเหลืองมัสตาร์ดยาวประบ่า นิสัยชอบกอดและมาเกาะแกะนัวเนียกับทุกๆคน และก็ชอบที่คนอื่นมากอดด้วย นิสัยโดยรวมไม่มีปัญหา เชื่อฟังที่พูดดี นิสัยเรียบร้อย ร่าเริ่ง ยกเว้นเรื่องการกินไม่เลือกที่ต้องคอยระวังเอาไว้
 
วันที่๒
ตั้งชื่อให้ว่าล็อตเต้ ดูเหมือนจะถูกใจชื่อดี ชอบเดิมตามเกือบตลอดเวลา  ชอบมานั่งบนตัก พูดให้ถูกคือชอบการมีสัมผัสตัวคนอื่นมากเวลาเผลอก็จะเลียหรือจูบจมูกคนอื่น เวลาถูกดุก็จะทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แต่ถ้าชมก็จะดีใจมากเหมือนเด็กเล็กๆทั่วไป วันนี้ล็อตเต้โดนดุเพราะไปงับหางอาเชอร์ที่กำลังหลับอยู่ เลยสอนให้ถามคนอื่นก่อนว่ากินได้รึเปล่า  กับการระวังกับต้องดูท่าทีอีกฝ่ายก่อนที่จะไปก่อนจะกอดทุกครั้ง 
 
วันที่๓
ตอนนี้ล็อตเต้ดูเหมือนจะระวังเวลาจะไปกอดคนอื่นแล้ว แต่ยังมีเผลอจะเอาของที่กินไม่ได้เข้าปากเป็นบางครั้งเลยต้องตีมือให้จำได้ว่าห้ามทำ  เริ่มหัดพูดคำง่ายๆตามได้บ้าง ดูเหมือนจะชอบชุดที่คุณฟริลตัดให้มากเลย
 
วันที่๔
เริ่มพูดคล่องขึ้นเลยชวนคนอื่นคุยเป็นต่อยห่อย ขี้สงสัยเจออะไรน่าสงสัยก็คอยถามตลอดเลย แบบนี้ก็สนุกดี มีไปวิ่งเล่นบ้างแต่ดูเหมือนจะชอบมานั่งตักหรือให้อุ้มมากกว่าไปวิ่งเล่นซน  ไม่หยิบของมาทานโดยไม่ขออนุญาตและแยกเยะของที่กินได้กับไม่ได้ได้แล้ว
 
วันที่๕
ดูเหมือนว่าจะไม่ชอบน้ำ เห็นฝนตกแล้วดูตื่นเต้นดีอยู่แต่พอลองแตะน้ำฝนที่หยดลงมาแล้วจะไม่ชอบ แล้วก็ไม่ยอมอาบน้ำทั้งที่ตากละอองฝนมา จนต้องขู่ว่าถ้าไม่อาบก็จะไม่ให้กอดเลยยอมให้อาบแต่ตัวสั่นตลอดเวลาที่อาบน้ำอุ่นให้
 
วันที่๖
ลองพอไปเดินเที่ยวที่ฮอกมี้ด ล็อตเต้ตื่นเต้นกับร้านต่างๆมาก เหมือนจะสนใจดูของมากๆพอคลาดสายตาไปประเดี๋ยวเดียวเลยพลัดหลงกัน ต้องเดินหาซักพักใหญ่ๆ ตอนที่ไปเจอเธอกำลังร้องไห้เพราะหาพวกเราที่ไปด้วยกันไม่เจอ หลังจากนั้นเลยเอาแต่กอดแจไม่ยอมแยกไปไหนทั้งที่ดูแล้วน่าจะสนใจของอื่นๆอยู่
 
วันที่๗
วันนี้ก็เหมือนทุกๆวันที่ผ่านมา ยังเข้ามากอดอ้อนเฝ้าดูว่าฉันหรืออาเชอร์กำลังทำอะไรอยู่ บางทีก็จะไปคว้าอาเชอร์ไปกอดเล่นบนเตียง ที่จริงก็ไม่ต่างไปจากวันอื่นๆแต่พอคิดว่าจะไม่ได้เจอกันเลยใจหายไม่น้อย อาจเป็นเพราะฉันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ล็อตเต้เลยมาถามว่าไม่สบายตรงไหนรึเปล่าแล้วลูบหัวปลอบฉันเสียอีก.......ขอจบบันทึกการบ้านไว้แต่เพียงเท่านี้ค่ะ
 
ฟีโดร่า วีริดิส ชั้นปี4 โบซบาตงขอส่งการบ้านค่ะ
โซนอื่นๆโดยเราเอง
ขออภัยที่ไม่มีรูปหน้าตาของอาหมิงกับล็อตเต้ประกอบนะคะ  พอดีมีเหตขัดข้องทางเทคนิคค่ะFoot in mouth
  ชื่อของล็อตเต้ ไม่ได้มาจากชาล็อต แต่มาจากชื่อลีเซล็อตเต้(Liselotte)คือถ้าเอาชื่อล็อตเต้มาบวกกับชื่อกลางของฟี(Lisel)แล้วได้เป็นชื่อนี้
 
ตอนแรกคิดว่าจะไม่ทันแล้วเลยกะจะใช้วิธีเขียนของทั้งสองคนไปทีละครึ่ง  แต่สุดท้ายก็เขียนหมดทั้งคู่ล่ะนะ
คหสต.รู้สึกว่าของฟีเขียนยากกว่าของชุน คือเรารู้สึกว่าถ้าฟีเขียนจริงๆมันน่าจะยาวกว่านี้(ประเภทเดียวกับเฮอร์ไมโอนี่ที่จะเขียนอะไรร่ายยาวแน่ๆ)แต่ความสามารถเราไม่ถึงเองล่ะoTL

Comment

Comment:

Tweet