รีวิวโดจินที่ซื้อจากงานGOVE
posted on 04 Feb 2007 23:31 by mana in Dojin, event-reportเมื่อวานไปงานGOVEมาค่ะ แต่เหมือนจะไปกินข้าวเที่ยงกับเพื่อนมามากกว่า^ ^; เพราะซื้อโดจินเสร็จก็ออกไปทานข้าวเลยแถมยังไม่ได้ย้อนกลับมางานอีกรอบด้วยเพราะเพื่อนต้องรีบกลับบ้าน ชอบที่งานนี้คนน้อยดี ขำตอนที่หันไปดูจอที่ฉายเทรลเลอร์เกมแล้วไปเจอ เลสซาร์ด วอร์เลธ จากVP2 นังมานะกรี้ดแตกทันที>w< แต่แอบเสียดายไม่ทันเห็นคุณรูฟัส-*- ตอนนี้เราเป็นสาวกคู่รู-อาลิโดยเฉพาะคุณรูฟัส(หล่อ เท่ห์ ปากร้ายใจดี แถมยังบ่วงกว่าที่เห็นภายนอกอีกตังหาก)อยู่ค่ะเป็นแฟนทั้งๆที่ไม่ได้เล่นเกมเลยด้วยซ้ำ ทั้งนี้เพราะมายุจังที่เล่นเกมเพราะสงสัยว่าคุณรูฟัสเป็นเอลฟ์รึเปล่า(เธอมีเรดาร์จับเอลฟ์อยู่จริงๆสินะ มาจัง)แล้วเล่าเนื้อเรื่องให้เราฟัง แล้วตอนนี้ยังไปดูอีเวนท์มูฟวี่ในยูทูบมาอีกเกทความบ้าVP2เลยสูงอย่างท่วมท้น(ฮา) ว่าแล้วก็มารีวิวโดที่ซื้อมาเลยดีกว่า
1.promise-約束- โดที่ชอบที่สุดของงานนี้ค่ะ ถึงจะไม่เคยอ่านหรือดูตำนานสิบสองดินแดนมาก่อนก็เถอะ(ยังไม่ได้ไปตบฉบับนิยายมาซักที- -) เนื้อเรื่องน่ารักดี ชอบโรคุตะ
2.Are you ready?1+2 รวมงานเก่าของsyค่ะ อ่านแล้วขำดี โดยเฉพาะอันแรกสงสารคริสต์ยังไงก็ไม่รู้แต่ก็ยังขำอยู่ดี(อ่าว- -)
3.bee yours โดคาบุโตะโดยอีกัวน่า กร้าก มีคนชอบคาบุโตะเหมือนกันด้วย แต่เพราะช่วงหลังๆไม่ค่อยได้ดูเลยไม่ค่อยเก็ตเท่าไหร่จะบอกว่าตอนแรกๆตัวเองก็ไม่ค่อยชอบคาเงยาม่าเท่าไหร่ มาชอบตอนที่หมอนี่ตอนที่ยากุรุมะ(ใช่มั้ยจำชื่อไม่ค่อยได้)เก็บตกหมอนี่มาเหมือนกัน เห็นด้วยกับที่อีกัวน่าบอกว่าหมอนี่มันลูกหมาถูกทิ้งจริงๆด้วยเพราะไอ้คำพูด"อย่าทิ้งผมไปนะ"ของคาเงยาม่านี่ละ
4.memories in the rain โดรวมเคโมะจากบอร์ดพ็อคเก็ต คราวที่แล้วเอสๆซื้อให้ผิดงานนี้เลยไปซื้อเองเลย โทนเรื่องออกแนวหวานอบอุ่น ทำเอาไปค้น"คอมมิครัก"ที่เคยออกมาเมื่องานที่แล้วกลับมาอ่านใหม่อีกรอบเลยล่ะ(จะว่าไปคอมมิครักก็ออกงานอีเวนท์ช่วงวาเลนไทน์ปีทีแล้วเหมือนกันนิ)
++++++++++++++++++++++++
ขอแอบบ่นนิดหน่อยนะถึงจะรู้ว่ามันไร้สาระก็เถอะ ไม่ต้องสนใจก็ได้นะ
วันนี้ ไม่สิ เมื่อกี้นี้เลยค่อนข้างเฟลรุนเเรงพอดู ไม่รู้สินะคงเพราะเป็นครั้งแรกที่ขอให้แม่ช่วยแยกแกงให้ถุงนึงไว้เอามากินกับพี่ที่ทำงาน แต่มันไม่มีคนกินเลย เราต้องกินอยู่คนเดียว พอจะล้างจานพี่เค้าก็ถามว่าทิ้งเลยมั้ยอีก พูดตรงๆว่าเสียความรู้สึกนะ ไม่ใช่ว่าอยากอวดฝีมือแม่อย่างเดียวหรอกนะแต่ปกติตั้งแต่ช่วงม.ต้นเราไม่ค่อยกินข้าวกับคนอื่นนักหรอก บอกตรงๆก็ได้ว่าเราเป็นพวกเก็บตัวนะถึงจะติดเพื่อนก็เถอะ เคยเจอเรื่องแย่ตอนช่วงป.5-ม.ต้นหลังจากนั้นเราไม่ค่อยอยากคุยกับคนอื่นเท่าไหร่ ชอบอยู่คนเดียวมากกว่า เงียบดีไม่วุ่นวายด้วย เพราะฉะนั้นตอนนี้เราถึงพยายามคุยกับคนอื่นดูแต่สงสัยเราคงพูดน้อยเกินไปมั้ง? จากนี้ไปไม่ขอเอาข้าวจากบ้านมากินกับคนที่ทำงานอีกแล้ว เราเข็ดแล้วล่ะ